Bloog Wirtualna Polska
Są 1 106 964 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Kalendarz

« lipiec »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Archiwum

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 32541

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Pytamy.pl

ZESPÓŁ WYPALENIA ZAWODOWEGO

sobota, 18 grudnia 2010 22:00

ZESPÓŁ  WYPALENIA ZAWODOWEGO

 

polega on na tym, że osoba, która nie może poradzić sobie ze stresem emocjonalnym, traci zainteresowanie dla ludzi i spraw, z którymi pracuje, zaczyna traktować innych w sposób obojętny, a czasem nawet zdehumanizowany.

 

  ROZWÓJ ZESPOŁU WYPALENIA ZAWODOWEGO (trzy fazy):

 

- wyczerpania: brak satysfakcji z pracy i częste objawy psychosomatyczne np. bóle głowy, bezsenność czyli somatyzacja przeżywanych trudności, stanowi formę ucieczki od obciążeń emocjonalnych

- depersonalizacji; objaw – zmiana stosunków do podopiecznych  > bezosobowy, zdepersonalizowany. Np.. unikanie pacjenta, brak współczucia

- pełnoobjawową: główny objaw – wyraźne zmniejszenie wydajności pracy – brak intensywności i efektów pracy lub jej unikanie

 

Przyczyny: - warunki pracy, - cechy osobowości

 

W zakresie warunków pracy wymienia się:

-Duże zaangażowanie psychiczne potrzebne do wykonania pracy

-Nadmierny poziom osobistej odpowiedzialności za wykonanie zadania

-Wysoki poziom wymagań

-Duże tempo pracy i fizyczne obciążenie pracownika

-Autokratyczny styl zarządzania, skoncentrowany na kontroli, powodujący niepewność i lęk

-Niewłaściwe relacje interpersonalne w pracy, głównie brak porozumiewania się, rywalizacja, wrogość między pracownikami

 

W zakresie cech osobowości wymienia się:

-Niedojrzałość osobowości

-Niska samoocena

-Bierność i niepewność w obcowaniu z ludźmi

-Wycofanie się z kontaktów i zależność od innych

 

Czasem zdarzają się z osobowości o cechach całkowicie przeciwnych do wyżej wymienionych. Ludzie tacy, czyli nadmiernie ofensywni, konkurencyjni, autorytarni, agresywni są również narażeni na wypalenie zawodowe.

 

Duże znaczenie dla występowania zespołu wypalenia ma stosunek do pracy.

Trzy typy zachowań, sprzyjające wypaleniu zawodowemu

- nadmierne poświęcanie się pracy i nie przywiązywanie uwagi do należytego wypoczynku, jako wyraz uczynienia pracy nadrzędną wartością

- nadmierne poświęcanie się pracy jako kompensacja niezadowalającego życia osobistego, nadmierne zaangażowanie w wykonywanie zadań zawodowych sprzyjające wyparciu problemów, ale nie sprzyjające ich rozwiązaniu

- nadmierne poświęcanie się pracy jako wyraz przekonania, że jest się jedyną osobą kompetentną i niezastąpioną, co wywołuje nieufność do współpracowników i dominację, prowadzące do powstawania konfliktów

 

 

SPOSOBY PRZECIWDZIAŁANIA WYPALENIA ZAWODOWEGO

 

Najważniejsze sposoby są związane z  :

- odpowiednimi warunkami pracy

 > zasadnicze znaczenie ma ilość podopiecznych – im liczba ta jest mniejsza tym lepiej

>  przerwy

>  możliwość zmian charakterów pracy

>  towarzysko-zawodowe grupy wsparcia – dyskusja problemów w grupie

- wglądem w siebie oraz umiejętności interpersonalne

radzenie sobie ze silnymi emocjami np.. zajęcia o charakterze treningowym, ćwiczenia umiejętności interpersonalnych.

 


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

Zaburzenia emocjonalne

sobota, 18 grudnia 2010 21:47

Zaburzenia emocjonalne towarzyszące chorobom psychicznym:

 

a) lęk i strach. Lęk – występuje bez żadnej uchwytnej przyczyny. Może być objawem nerwic i ciężkich psychoz. Może być wynikiem choroby. Lęki utrzymujące się przez dłuższy czas nazywa się stanem lękowym.

b) afekt patologiczny. Charakteryzuje go:

- nagły początek, siła afektu jest niewspółmierna do bodźca, który go wywołał

- burzliwy przebieg z silną agresją

- objawy wegetatywne

- krótki czas trwania

- silne znużenie po wygaśnięciu afektu, często przechodzące w sen

- całkowita niepamięć lub wyspy pamięciowe

c) zaburzenia nastroju

Podwyższenie nastroju – może być objawem choroby psychicznej. Często towarzyszy mu wzmożona aktywność ruchowa, czy drażliwość.

Euforia – podwyższony nastrój przez dłuższy czas będący wynikiem uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Obniżenie nastroju – częsty objaw nerwic i niektórych chorób psychicznych.  Mogą wstępować próby samobójcze.

Podwyższenie i obniżenie nastroju są objawami zaburzeń maniakalnych i depresyjnych.

d) dysforia – występuje przy chorobach organicznych mózgu. Charakteryzuje ją obniżony nastój, gniewliwość, rozdrażnienie, wybuchy gniewu, agresji.

e) lepkość emocjonalna - występuje przy chorobach organicznych mózgu, często przy padaczce. Charakteryzuje ją nadmiernie długie utrzymywanie się raz wzbudzonej emocji.

f) chwiejność emocjonalna- występuje przy chorobach organicznych mózgu. Charakteryzuje ją zbyt łatwe przechodzenie z nastroju podwyższonego w obniżony i odwrotnie.

g) ambiwalencja emocjonalna – częsta w schizofrenii. Charakteryzuje ją jednoczesne współwystępowanie dwóch zupełnie przeciwstawnych uczuć.

h) stępienie uczuciowe – występuje w schizofrenii.  Zanik uczuć wyższych.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Sytuacja trudna

poniedziałek, 06 grudnia 2010 14:43

Sytuacja trudna występuje wtedy, gdy przebieg aktywności jest zakłócony, a prawdopodobieństwo wykonania zadania jest małe. W sytuacji trudnej czł nie radzi sobie z zadaniami, są one powyżej jego możliwości.

Przykładem sytuacji trudnej jest choroba wywołująca stan stresu a często też frustrację.

 

Stresor – czynnik wywołujący stres.

Frustracja – reakcja organizmu, w postaci negatywnych emocji, na pojawienie się przeszkody w osiągnięciu ważnych dla podmiotu celów np. brak umiejętności poradzenia sobie z chorobą, staranie się, by upiec dobre ciasto i kiedy jest już gotowe by je włożyć do piekarnika okazuje się, że piekarnik nie działa.

 

Sposoby radzenia sobie z sytuacją trudną, frustracją (inaczej koping):

 

  1. Koncentracja na zadaniu, na osiągnięciu celu:

- osoba podejmuje działania zmierzające do pokonania przeszkody, np. osoba niepełnosprawna intensywnie ćwiczy, by odzyskać sprawność i móc się przemieszczać

- ominięcia przeszkody – ta sama osoba, kiedy ćwiczenie nie przynosi efektów decyduje się na wózek inwalidzki

- osiągnięcie celu zastępczego – bądź szuka innych sposobów, które umożliwią jej kontakt z ludźmi – praca jako telemarketer.

- działanie zmierzające do zmiany sytuacji

- poszukiwanie informacji

- powstrzymanie się od działania

 

2. Osoba podejmuje strategie koncentrujące się na emocjach:

- reakcje obronne – działania ukierunkowane na rozładowanie napięcia emocjonalnego, nie rozwiązują sytuacji trudnej (agresja, fiksacja, regresja, ucieczka)

- mechanizmy obronne - działania „na niby” w myślach, ukierunkowane na rozładowanie napięcia emocjonalnego, nie rozwiązują sytuacji trudnej (racjonalizacja, wyparcie itd.)

- poszukiwanie wsparcia emocjonalnego

 

Im więcej sytuacji stresowych tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia choroby.

Silny stres osłabia odporność na choroby jednak niektórzy ludzie mają mnóstwo problemów a są zdrowi

 

Osoby odporne na stres wyróżnia:

  • silne poczucie sensu życia
  • wiara we własne możliwości
  • wewnętrzna kontrola i wiara w sens poczynań
  • odbieranie problemów jako wyzwań nie zagrożeń
  • konstruktywne poglądy – „trudności są po to, by je pokonywać”, „w każdej sytuacji można znaleźć coś pozytywnego” itp.
  • optymizm
  • cel w życiu
  • nastawienie prospołeczne – przesunięcie zainteresowań z samego siebie na innych ludzi

 

 

Wiara, odporność psychiczna wpływa na:

  • radzenie sobie z chorobą, proces zdrowienia
  • utrzymanie równowagi psychicznej
  • długość życia
  • poprzez hipnozę można złagodzić ból, mogą ustać reakcje alergiczne

 

Niestety nie zawsze wiara pomaga w uzdrowieniu. Gdy jednostka zostanie odrzucona z życia społecznego i zdaje sobie sprawę, że jest nikomu nie potrzebna rodzi się w jej umyśle niezwykle silny lęk, który prowadzi do reakcji natury psychologicznej i w konsekwencji do śmierci. Zjawiska takie jak „śmierć voodoo” dowodzą, że sama wiara, że się jest skazanym na śmierć może ją spowodować, bez żadnego szczególnego powodu.

 

Odporność psychiczna - umiejętność sprawnego działania pomimo pobudzenia emocjonalnego.

 

Czynniki obniżające odporność psychiczną:

- słabość i niezrównoważeni układu nerwowego

- destrukcyjne poglądy na rzeczywistość. Często wynikają z zaniżonej samooceny np. „nic mi się nie udaję”, „w moim wieku nie jestem w stanie się już niczego nauczyć”

- nastawienie lękowe i rezygnacyjne – lęk może powodować wycofanie się z sytuacji trudnej, jeszcze przed jej rozpoznanie. Wycofywanie się może być wyuczoną reakcją na sytuację trudną

- brak motywacji, celu w życiu

- egocentryzm, czyli koncentrowanie się na sobie – osoby takie utożsamiają się z wynikami swojej aktywności, a każde zagrożenie odbierają jako zagrożenie swojej osoby

- czynniki astenizujące – niedobór snu, choroby, zaburzenia hormonalne i inne

 

 

Czynniki mające wpływ na stan psychiczny chorego

(według Z. Sękowskiej, rodzaj reakcji człowieka na chorobę uzależnia się od 3 grup czynników):
- od indywidualnych cech pacjenta, tj. cech psychofizycznych, wcześniejszego doświadczenia życiowego, wychowania i środowiska,
- od obiektywnego stanu zdrowia, tj. sposobu powstania choroby, nasilenia objawów chorobowych, świadomości pacjenta, co do przebiegu choroby i jej prognozy,
- od sytuacji życiowej pacjenta, inaczej na chorobę reaguje dziecko, inaczej człowiek dorosły, ale mający zapewnioną opiekę, a inaczej samotny pozostawiony sam sobie.

 

Choroba może być postrzegana przez chorego jako:

 

a) przeszkoda – w osiąganiu celów. Traktowana jako przeszkoda łączy dwa określenia: wyzwanie i wróg. Przyjmując chorobę jako wyzwanie, człowiek podejmuje walkę, przeciwstawia się schorzeniu oraz odznacza się silną motywacją do pokonania własnej słabości. Uznanie choroby za wroga kształtuje u chorego gotowość poddania się.

b) strata (krzywda), gdy choroba upośledziła narząd ruchu, zniekształciła wygląd, uniemożliwiła powrót do pracy zawodowej. Strata obiektywnie niewielka może być w oczach pacjenta ogromną. Jeśli taka ocena łączy się z nastrojem przygnębiennym, pacjent może usiłować popełnić samobójstwo. Postrzeganie jej jako straty prowadzi do reakcji rezygnacyjnej, którą cechuje stopniowe wycofanie się i bierne poddanie biegowi wydarzeń. J. Formański podaje rozróżnienie rezygnacji na wczesną, która powstaje w momencie utworzenia pierwszego pesymistycznego obrazu choroby, oraz późniejszą, której podłożem jest stopniowe zanikanie nadziei w trakcie toczącego się procesu chorobowego.
c) ulga, gdy choroba jest ucieczką z sytuacji stresowej – uwolnienie od obowiązków przerastających możliwości. Przyjęcie choroby jako ulgi powoduje usprawiedliwienie wobec siebie i innych.

d) korzyść, która zaspokaja potrzebę doznawania od innych dowodów zainteresowania i troski. Pozwala na uzyskanie świadczeń, doznawanie opieki i wsparcia, wyręczanie się innymi.

e) wartość gdy na skutek choroby osoba przewartościuje swoje życie, poprawi relacje z bliskimi itp.

Jeżeli cierpienie zmieni człowieka korzystnie, wytwarzając dystans wobec spraw przyziemnych, ukazując rzeczywiste wartości i skłaniając do rewizji celów życiowych, dotychczasowej postawy wobec ludzi i swego postępowania, wtedy choroba staje się wartością

 

 

 

Oznaki ostrego stresu

■ silne pobudzenie emocjonalne (złość, poczucie winy)

■ wzrost ciśnienia krwi

■ przyśpieszenie akcji serca

■ przyśpieszenie oddechu

■ suchość w ustach, osłabienie w nogach

■ „gęsia skórka”, drżenie rąk

■ wzrost stężenia cukru we krwi

Subtelniejsze sygnały narastającego lub długotrwałego stresu można rozpoznać po zmianach w różnych obszarach organizmu. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, że doświadczamy stresu, ale powinny nas zaniepokoić przytoczone niżej objawy.

 

Oznaki narastającego stresu

Zmiany w sposobie odczuwania (pojawiają się przykre emocje i złe nastroje) – rozdrażnienie, lęki, ataki paniki, poczucie winy, beznadzieja, cynizm, krytycyzm, zmienność nastrojów, wrogość, agresja, spadek kreatywności i inne.

Zmiany w sposobie myślenia – niemożność koncentracji, trudności z podejmowaniem decyzji i wydawaniem opinii, utrata pewności siebie i zaufania do siebie, nieuzasadnione zmęczenie, popadanie w rutynę, pogorszenie pamięci, poczucie presji i braku czasu, „zawężenie świadomości”, czyli koncentracja na negatywach, sztywne trzymanie się przepisów i procedur, niedostrzeganie innych sposobów działania, brak perspektywy, problemy z przekazywaniem i odbiorem informacji i inne.

Zmiany w stanie zdrowia fizycznego – napięcie i wynikające z tego bóle mięśni oraz stawów, pocenie, niedokrwienie rąk i stóp, palpitacje, kłopoty gastryczne, bóle głowy, kłopoty z oddychaniem i inne.

Zmiany w zachowaniu – ogólne rozchwianie uzewnętrzniające się na przykład jako: nadmierne zapotrzebowanie na sen bądź bezsenność, zbyt duża ilość pracy bądź unikanie jej (zaburzenie naturalnego rytmu praca / odpoczynek), odsunięcie się od innych i unikanie życia towarzyskiego bądź nadmierna potrzeba ciągłego przebywania z ludźmi, brak apetytu bądź nadmierny apetyt; a także konfliktowość, zwiększone zapotrzebowanie na używki – papierosy, alkohol; sięganie po środki uspokajające i inne.

Objawy te są wywoływane przez pobudzające działanie stresorów (przyczyn stresu) na wydzielanie hormonów, m.in. adrenaliny, wazopresyny, prolaktyny czy endorfin. Zbyt silny lub długotrwały stres zaburza równowagę organizmu i może prowadzić do rozregulowania różnych funkcji.

 

 

 

Zdrowotne skutki stresu

W sytuacji ciągłego stresu następuje dezorganizacja życia i może dojść to utraty kontroli nad sytuacją. Naukowcy łączą stres z występowaniem różnych chorób. Lekarze – zanim postawią diagnozę bądź skierują na dalsze badania – coraz częściej pytają „czy ostatnio nie przeżywał/-a Pan/-i jakiegoś silnego stresu?”

 

Długotrwały stres może wywoływać negatywne skutki zdrowotne, takie jak:

■ choroby serca

■ chorobę niedokrwienną

■ zawał

■ zaburzenie rytmu serca

■ nadciśnienie tętnicze

■ chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy

■ wysoki poziom cholesterolu we krwi

■ nerwice

■ bezsenność

■ obniżenie odporności (i różne stany zapalne)

■ alergie

■ migreny

■ zaburzenia miesiączkowania

■ zaburzenia erekcji

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Poprawa

poniedziałek, 06 grudnia 2010 14:42

Wszystkie osoby które poprawiały ostatni test z psychologii zaliczyły!!!

Justyna Sumera  dostateczny,

 Małgorzata Gubała dostateczny,

 Beata Górka dobry ,

Jarosław Ferfecki  dostateczny

 

Gratuluje! :)


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

BŁĘDY W KOMUNIKOWANIU SIĘ

środa, 01 grudnia 2010 21:01

BŁĘDY W KOMUNIKOWANIU SIĘ

 

Jatrogenia - ("pochodzący od lekarza"). Są to takie zachowania i wypowiedzi lekarza, opiekuna medycznego, które wywierają szkodliwy wpływ na stan psychiczny lub fizyczny pacjenta.

Wywołuje to u pacjenta:

- reakcje lękowe, depresyjne,

- poczucie zagrożenia itp. i

- dodatkowe schorzenia czy dolegliwości wywołane przez autosugestię lub nieprawidłowe leczenie.

Większość błędów jatrogennych jest związana z niedostarczeniem niezbędnych informacji, niewłaściwym ich przekazaniem, z nieprawidłową postawą wobec chorego, brakiem wiedzy, empatii lub umiejętności psychologicznych w kontakcie z chorym.

Źródła błędów jatrogennych:

  • Przekazywanie i odbiór informacji, np. brak lub niewystarczające informacje, używanie określeń niezrozumiałych przez pacjenta, zamierzone i bezpośrednie straszenie chorego.
  • Badanie lekarskie - lekceważnie potrzeby całościowego podejścia do pacjenta i wytwarzanie dystansu między lekarzem a pacjentem, badanie pacjenta przy innych osobach, lekceważenie jego poczucia skrępowania i zawstydzenia, pogłębianie u pacjenta fałszywego i lękotwórczego obrazu własnej choroby.
  • Badania dodatkowe - wykonywanie dodatkowych licznych badań bez uzasadnienia, lekceważenie potrzeby przygotowania pacjenta pod względem psychologicznym do czekających go badań diagnostycznych.
  • Leczenie - wykonywanie zabiegu lub leczenia bez dodatkowych wskazań, lekceważenie potrzeby przygotowania pacjenta pod względem psychologicznym do zabiegu, nieuzasadnione stosowanie leków, prowadzące niekiedy do farmakomanii.
  • Hospitalizacja - skrajne i sztywne trwanie przy pionowym układzie hierarchicznym, pozbawienie chorego snu i wypoczynku, co wiąże się zarówno z niekulturalnym i hałaśliwym zachowaniem personelu szpitala, jak i bezdusznie zredagowanymi regulaminami.

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

piątek, 25 lipca 2014

Licznik odwiedzin:  32 541